Gallery

Παρνασσός, Χαράδρα Βελίτσας

17/3/14 Παρνασσός, Χαράδρα Βελίτσας (Φτερόλακκα-Λιάκουρα-Τσάρες)

Όλα ξεκινούν με ένα τηλεφώνημα Κυριακή βραδύ για την ανακοίνωση της αναχώρησης για Παρνασσό το πρωί! 7:45 στριμωχνόμαστε στο αυτοκίνητο ο Νίκος, ο Λουκάς, ο Κώστας κ εγώ μαζί 4 ζευγάρια πέδιλα, μπότες, σακίδια και χιονορακέτες και ξεκινάμε. 9:30 είμαστε Φτερόλακκα. Η μέρα τέλεια, ο καιρός καλοκαιρινός, τα σακίδια έτοιμα, οι φώκιες ένα με τα πέδιλα, η ανάβαση αρχίζει και οι παλμοί ανεβαίνουν! Οι λάθος ενδυματολογικές επιλογές καθυστερούν τον Νικό και εμένα, με συνέπεια να τρέχουμε μετά για να φτάσουμε τους άλλους δυο.

Μετά από 2 περίπου ώρες φτάνουμε στην κορυφή του Παρνασσού, Λιάκουρα (2.457μ.). Με θέα τα βουνά της Πελοποννήσου, τον Κορινθιακό κόλπο, την Οίτη, την Γκιώνα, τα Βαρδουσία και την Εύβοια ξεκολλάμε τις φώκιες γιατί ήρθε επιτέλους η ώρα της κατάβασης! Κατηφορίζουμε προς την πλαγιά της Χούνης και ο Λουκάς εντοπίζει το σημείο από το οποίο θα μπούμε στην χαράδρα της Βελίτσας. Κατά την διάρκεια της κατάβασης, ανά διαστήματα συναντιόμαστε, παρατηρούμε τα βράχια και βιντεοσκοπούμε. Περνάμε στην απέναντι πλευρά της χαράδρας που είναι βορινή και το χιόνι έχει καλύτερη ποιότητα. Δεν είχε πούδρες δυστυχώς, το ευχαριστηθήκαμε όμως και ετσι το κατέβασμα. Καθως τραβερσάρουμε την ράχη ¨Τρεις Τσουμπες¨ κάτω από την κορυφή ¨Τσάρκος¨ (2416μ.) διακρίνουμε και δυο μικρές χιονοστιβάδες.

στην χαράδρα

Τη στιγμή που συζητάμε να κάνουμε μια ακόμα ανάβαση για να εντοπίσουμε το μονοπάτι, καθως πιστεύαμε ότι ήμασταν πιο χαμηλά, βλέπουμε τα σημάδια του μονοπατιού ακριβώς μπροστά μας, μαζί με βήματα κάποιου πεζοπόρου. Εντυπωσιασμένοι που κυλάνε όλα τόσο αρμονικά και δεν είχαμε κανένα απρόοπτο συνεχίζουμε λίγο ακόμα με τα σκι προς τα δεξιά.

απρόοπτα

Η χαράδρα της Βελίτσας θεωρείται μια από τις πιο ωραίες καταβάσεις με ορειβατικά σκι και έχοντας τη ολοκληρώσει ήμασταν και οι τέσσερις πολύ ικανοποιημένοι. Άλλες χρονιές τα χιόνια φτάνουν αρκετά πιο κάτω αλλά φέτος δεν έχει κάνει καλό χειμώνα. Μέτα από σύντομο χρονικό διάστημα από τη στιγμή που βρήκαμε το μονοπάτι, τα πέτρινα εμπόδια μας αναγκάζουν να βγάλουμε πέδιλα και μπότες και να φορέσουμε τα αθλητικά μας αφού η συνέχεια περιλαμβάνει περπάτημα σε μονοπάτι και μετά χωματόδρομο μέχρι το μοναστήρι πάνω από το χωριό Αγ. Μαρίνα. Κατά τη διάρκεια του μονοπατιού συζητάμε για νέα project, κοιτάζουμε τον επιβλητικό όγκο του Κούκου (2.234μ.).

θέα

Κάπου εκεί επικοινωνούμε και με τον Γιάννη με τον οποίο δίνουμε σημείο συνάντησης ένα μοναστήρι λίγο πιο κάτω. Λίγο μετά την άφιξη μας, καταφθάνει κ ο Γιάννης, με τον Παναγιώτη και τον Λάμπρο με το βανάκι τους και μπύρες…

Μπύρες

Στην συνέχεια ακολούθησε και φαγητό υπό την ευγενική χορηγία της αξιαγάπητης οικογένειας Γκανασούλη τους οποίους ευχαριστούμε πολύ!

Ν.Σ.

This slideshow requires JavaScript.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s